het Theater Festival

COLUMN: Aan het eind van de regenboog

za 11 sep 2021

Eva Lesage

We gaan al even terug, het TheaterFestival en ik. Als ik gevraagd word naar mijn favoriete theaterstukken, denk ik spontaan aan de zwart-wit geblokte vloer van A Louer en de soep van pillen die werd opgediend aan het einde van een stuk van Toneelgroep Ceremonia. Het zijn mijn eerste voorstellingen die ik op het festival zag, toevallig telkens in DE SINGEL. Ik moet toegeven dat het gebouw bij onze eerste ontmoetingen niet de beste indruk had achtergelaten: ik liep verloren in de gangen van het gebouw tijdens het programma van De Nachten, en een paar maanden later liep ik als student op een zondagse matinee verloren in de stroom van grijsgegolfde coiffures.

Ik was dan ook sceptisch toen ik tien jaar later deel uitmaakte van de productieploeg van het TheaterFestival en mee mocht denken over het inrichten van een festivalhart. Hoe loop je als tijdelijke en deeltijds bezetter van dit gigantische gebouw niet verloren? Hoe breek je in op een bestaande structuur en geef je het voor twee weken een extra smoel en hart? 

Ik ontdekte al snel dat het gebouw een ander gezicht had dan ik kende, voorbij het duffe tapijt van de gangen en de strakke moderniteit van het Grand Café. In de artiestenfoyer stond Peggy steeds paraat, in de binnentuin kon je rondom rond het jonge geweld van het Conservatorium horen en zien oefenen. Hier werd met een vol hart geleefd, in de rust en de schaduw van het gebouw. Het terras was al snel mijn favoriete vergader-, lunch- en koffiepauzeplek, een soort extra living buitenshuis.

Het hele festivalcentrumbudget werd in 2018 besteed aan de installatie van een grote trap. Met succes kon het publiek de verborgen parel van de foyer en de tuin op hun weg naar de zaal ontdekken. Ik ben blij dat de trap er ook deze editie weer staat.

Sommige gebouwen geven meteen hun geheimen prijs, bij anderen moet je even verloren lopen voor je het vindt in een hoekje. In DE SINGEL ligt het onderaan de festivaltrap, zoals de goudpot aan het eind van de regenboog. Neem een koffie en een (dag)krant, en kom thuis.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags: ,