het Theater Festival
do vr za zo ma di wo
02 03 04 05 06 07 08
09 10 11 12      

SAVE 02 SEP – 12 SEP 2021 ANTWERPEN

“Door een slim spel met tijdlagen die door elkaar lopen, vertelt Batelaan op hilarische wijze een diep melancholisch verhaal over hoe rationaliteit het dreigt te winnen van verbeelding.”

#jury21

“In Het eind van het begin van het einde schetst de Nederlandse theatermaker Jetse Batelaan hoe een toekomst zonder verbeelding eruit ziet. Hij doet dat op zo’n radicale, verbluffende manier dat het de adem beneemt. Waanzinnige theaterervaring.”

De Morgen

Het eind van het begin van het einde 8+

Theater Artemis, HZT & hetpaleis/Jetse Batelaan

 

Deze familievoorstelling start waar normaal alle andere eindigen: acteurs gaan naar huis en alle spullen gaan in de vrachtwagen. Klaar om door te rijden naar het volgende theater. Maar wat als er ondertussen helemaal geen theaters meer zijn?

Zeven techniekers breken het decor achterstevoren af, waardoor ze het weer opbouwen. ­Alles verloopt realtime, maar in omgekeerde volgorde. Vuilnisbakken spuwen afval uit, de technici drinken pintjes vol, sneeuwvlokken dwarrelen omhoog.

Stap binnen in de wereld van prijswinnend regisseur Jetse Batelaan. Even origineel als grappig verkent hij de grenzen van de fantasie. Het eind van het begin van het einde is één groot theaterspektakel vol intelligente en geestige observaties.

 

regie Jetse Batelaan | spel Gina Beuk, Elias De Bruyne, Goele Derick, Julia Ghysels, Joep van der Geest, Lucas van der Vegt, Willemijn Zevenhuijzen | decor en licht Theun Mosk | kostuum Liesbet Swings | componist Gerjan Piksen | dramaturgie Koen Haagdorens | regie-assistentie Tim Verbeek | artistiek advies Els De Bodt, Piet Menu | productie en technische realisatie hetpaleis, Theater Artemis, Het Zuidelijk Toneel | met dank aan Paul Koek, Annelie Koning, Thomas Dudkiewicz | met steun van Tax Shelter van de Belgische Federale Overheid via Casa Kafka

Uit het juryrapport:

In Het eind van het begin van het einde van Jetse Batelaan / Theater Artemis, Het Zuidelijke Toneel & hetpaleis maakt de tijd amok. Op een leeg podium bouwen techniekers in omgekeerde volgorde, tegen de tijd in, een decor op. Ze lopen achteruit, als ze drinken loopt hun biertje terug in de fles, een man heeft een hoofdwond die hij pas achteraf oploopt.

Ondertussen komen er zinnen voorbij. Ze zweven over het podium of prijken op kisten of het zeil dat vanzelf uitrolt over de vloer. Die zinnen stimuleren de kijkers – van 8 tot 88 jaar – om hun verbeelding te gebruiken. Ze geven het publiek ook de hoofdrol in het stuk: ‘Zonder jullie betekent dit helemaal niets, dus wij zijn heel blij dat jullie er zijn. Dan kunnen deze woorden nog iets gaan worden.’

Het gekke is: het decor dat de techniekers opbouwen, verbeeldt het podium dat we zien, maar dan in een verre akelige toekomst. De mens is er uitgeroeid. De natuur overwoekerde het gebouw. De enige levende wezens zijn verweesde personages uit verhalen en films, zoals The Pink Panther, Pikachu, Spiderman of Jip van Jip en Janneke. Resten van de verbeelding die met de mens verdween.

Alleen voor een groepje investeerders loopt de tijd niet achteruit, maar vooruit. Zij kijken dan ook strak vooruit, naar de baten die uit het gebouw te halen vallen. Ze krijgen een rondleiding op het podium door Pétrick, die belast is met de verkoop van de activa van het theater, dat op de fles ging bij gebrek aan publiek.

De investeerders krijgen het op hun heupen van de ruimte, zeker als Pétrick uitlegt dat de dingen daar ooit zomaar iets anders konden worden. Ook het publiek in de zaal jaagt hen de stuipen op het lijf. Een van hen krijgt er een hysterische toeval bij: ‘Dan kan ik ineens iets anders worden? Ik ben wie ik ben. (…). Ik ben dit al jaren en het heeft me heel veel energie gekost om te staan waar ik sta en dat gaan jullie me niet afpakken. Ik heb daar veel te hard voor gewerkt.’

In die ene zin fileert Jetse Batelaan ons hele neoliberale bestel, dat allesbehalve ‘liberaal’ is, maar draait om angst voor al wat niet meetbaar en controleerbaar is, niet in centen en procenten uit te drukken valt, ambigu en meerzinnig is. Het haat de mens als dier met verbeelding. Als dat denken zegeviert, suggereert Batelaan, dan is het binnenkort afgelopen met de mensheid. Dat is wat de slotscène ook ‘bewijst’.

Dit stuk bewijst echter ook dit: met verbeelding kan je een stuk maken dat zelfs de meest onwaarschijnlijke gedachte tot in het kleinste, meest absurde detail werkelijkheid laat worden. Het toont waartoe theater in staat is, en waarom we daar als publiek bij nodig zijn. Zelden zagen we zo’n meerduidige jeugdtheatervoorstelling, die met simpele inventiviteit en aanschouwelijke gekkigheid tegelijk zoveel te vertellen heeft over de gevaren van deze tijd, door op meesterlijke wijze eerst en vooral zichzelf als onderwerp te nemen.

hetpaleis
grote zaal
€16 (basis)
€15 (65+/sectortarief)
€14 (-25)
€10 (-19)
duur: 100 min.
taal: NL gesproken

 

Theater Artemis is een jeugdtheatergezelschap uit ‘s-Hertogenbosch. Ze maken interactief en anarchistisch theater. Theater dat zich, in samenspel met ons publiek, niet aan zijn eigen wetten houdt. Theater dat verstoort en verstoord wordt. Theater waarbij publiek en voorstelling elkaar vinden in een gedeelde staat van verwarring. Niets ligt meer vast. Alles ligt open.