het Theater Festival
do vr za zo ma di wo
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18      

Ondertussen in de Biechtstoel

do 01 sep 2016

De sores van een biechtvader

In een samenleving die alle Grote Idealen van zich heeft afgeworpen en niet meer onder de knoet leeft van de Heilige Drievuldigheid die ooit bestond uit Kerk, Staat en Gezin, is het soms moeilijk eenheid creëren. Vraag dat maar aan Wouter Hillaert. Gelukkig hebben de heilige huisjes de biechtstoel niet in hun val meegesleurd, want die staat nog steeds garant voor hartelijke gesprekken en zeldzame ontboezemingen. Dat is althans het uitgangspunt van De Zendelingen. – Daan Borloo

(c) Filip Tielens

(c) Filip Tielens

De Zendelingen is een multimediaal collectief dat focust op alternatieve kunstkritiek. Eén van hun projecten is een blauw- roze installatie die ook op het TheaterFestival staat neergepoot: een heuse Biechtstoel die openstaat voor eenieder die net een voorstelling heeft gezien en daarover van gedachten wil wisselen met een biechtvader of -moeder. In volstrekte anonimiteit, dat spreekt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het een hele eer vond om die biecht eens te mogen afnemen. Ik ging er zelfs van blozen! Vooral omdat het zo warm was in dat biechthoekje uiteraard, maar ook wel door het haast spirituele contact met de steeds wisselende en onzichtbare persoon aan de overkant. Ik sprak in totaal vijftien vrouwen (geen mannen, how come?) over Het Hamiltoncomplex van Lies Pauwels en haar dertien jonge muzen.

Wat hebben ik daarbij allemaal geleerd, tv-kokgewijs?

Punt 1. Dat Matteo Simoni boven alle andere mannen staat. Daarover valt zelfs niet te discussiëren. De redenering van zowat elk dertienjarig meisje: liever een onbereikbare stroomstoot dan een degelijke buurjongen.

Punt 2. Dat theater troost kan bieden. Daar heeft Freek Vielen al mooie dingen over gezegd, in zijn State of the Youth van twee jaar geleden. Herlees die tekst en kom dan biechten bij De Zendelingen. Ik zal op u wachten.

Punt 3. Dat er wel degelijk eenheid te ontwaren valt in een samenleving die alle Grote Idealen van zich heeft afgeworpen. Of toch in de microkosmos die gisteren verenigd was in de Rode Zaal van deSingel.

Punt 4. Dat die eenheid vooral besloten ligt in het gesprek dat zich pas buiten die Rode Zaal ontspint. Naar het theater gaan is één ding, maar erover durven raisonneren maakt het pas echt de moeite waard.

Hoor mij preken. Ik zou echt nog voor een priester kunnen doorgaan! Oh-oh, heerlijke miswijn, ik kom mij laven aan uw bron.

De Biechtstoel is iedere avond geopend na de voorstellingen in deSingel. Kom gerust uw hart luchten, uw ziel zal gezalfd zijn. En u krijgt er bovendien een aflaat voor de theaterhemel bovenop.

Tags: ,